رویای آسمانی

بیا برویم

گــاهــی دلـم مـی خــواهـــد ...

وقـتـی مـثـلِ کــــودکــی هــایـم بــغـــض مـی کــنم ..

خـــدا آرام در گوشم بگوید..

ایـــنــجــا آدَمــهـــا اَذیــتــت مـــی کـــــــنـنــــد ؟؟

بیــــــا برویـــم...

بیا برویم  روبروی باد شمال

 

آن سوی پرچین گریه ها

 

سرپناهی خیس از مژه های

 

ماه را بلدم که بیراهه ی دریا نیست

 

دیگر از این همه سلام ضبط شده

 

بر آداب لاجرم

 

خسته ام

 

بیا برویم

 

آن سوی هرچه حرف و حدیث امروز است

 

همیشه سکوتی برای آرامش و فراموشی ما

 

باقی است...

 

میتوانیم بدون تکلم خاطره ای حتی

 

کامل شویم

 

میتوانیم دمی در برابر

 

جهان

 

به یک واژه ی ساده قناعت کنیم

 

من حدس میزنم از آواز آن همه

 

سال و ماه هنوز بیت ساده ای از غربت و گریه

 

را به یاد آورم

 

من خودم هستم 

 

بیخود این آیینه را روبروی خاطره نگیر

 

هیچ اتفاق خاصی رخ نداده است

 

تنها شبی هفت ساله خوابیدم

 

و بامدادان

 

هزار ساله برخاستم....

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه ۳ خرداد ،۱۳٩٢ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ توسط شیما نظرات () ]