رویای آسمانی

دل نوشته من بنده ی حقیر خدا

    آن قدر دلم گرفته است که اگر همه اقیانوس های دنیا رو خالی کنند کم می آید برای جا دادن به اشکهای من....

خدایا

تو که به غرغرهای من و اشکها و ناله هایم عادت داری..تو که همه کارهایت را کنار گذاشته ای تا خواسته های راه  وبیراه مرا برآورده کنی...تو که فقط خودم می دانم چقدر دوستم داری...

تو بگو

تو بگو این همه حرف نگفته را چه کنم؟

خداجانم

می شود این بار هم گوش شنوا باشی؟ جز تو محرمی سراغ ندارم...

جز توقلبی اینگونه عاشق برای شنیدن غصه هایم نمی تپد....

خداجانم

می شود شانه هایت را بازهم جلو بیاوری تا مثل همیشه سرم را رویش بگذارم و غرق باران شوم؟

می شود ؟

+ نوشته شده در یکشنبه ٢٥ فروردین ،۱۳٩٢ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ توسط شیما نظرات () ]